Aan het einde van een jaar staan we vaak even stil. 
Niet om alles te begrijpen, niet om conclusies te trekken,
maar om te her-inneren — letterlijk: weer naar binnen te halen wat ons heeft gevormd. 

Her-inneren is in het boeddhisme is het telkens opnieuw 
"Wakker worden uit vergetelheid",
en je herinneren dat vrede geen eindpunt is, maar een manier van kijken.

Laat het afgelopen jaar in rustige adem zijn.
Niet vluchtig, niet hard.
Ook de momenten die zwaar voelden, die misschien geen woorden hadden, mogen er zijn. Soms leert stilte ons meer dan uitleg ooit kan. In die stilte kan iets zachts beginnen te glanzen: het besef dat alles wat was, ook deel is van wat zal bestaan.

We hoeven niet alles vast te houden.
Maar we mogen wel zien waar het licht al viel.

Laat vonken vallen op je pad — kleine tekens misschien, nauwelijks zichtbaar voor wie haast heeft, maar helder voor wie nog kijkt. Tekens van licht voor wie nog ziet, voor wie nog gaat, zelfs als de weg niet helemaal duidelijk is.